The Unstoppable Hero of Cricket

                            
Virat Kohli , the man who delayed his father's funeral for the game he loves,is undoubtedly the best cricket player of the current generation.
In India vs Pakistan cricket match, which still remains to be the most anticipated matches in cricket history, with rain and reduced overs of 18 , Pakistan provided India with a target of 119. With Eden Gardens being Rohit Sharma's pet field, as every Indian fan even I had thought that opening pair itself  would finish the match and rest of the players could go out for a date with their loved ones.
But the batting order toppled, situation became worse with 3 wickets gone for just 23 runs. And there my hero Virat Kohli with his passion to win every game he plays, understood the situation and played quite a brilliant innings with Yuvraj Singh assisting him on the other end. If playing under the pressure is an art, then Virat Kohli must be the picasso of it. Unbeaten 55 runs off 37 balls of Virat Kohli is a feast to fans like me.


No matter if he gets out on rare zeroes , on few twenties ,on confident fifties or on fantabulous Hundreds, his face will always remain disappointed to leave the crease. It is this hunger attitude of him to not to get out makes him special and keeps him in the list of best cricketers of the world.
Comparing him with Sachin is of no concern as he is the legend in making and has miles to go which no man in cricket history would have explored. I love Virat Kohli the way he is and I do not claim him to be next Sachin. He is Kohli, Virat Kohli :)

The way he enjoys the victory

The cover drive he plays is the best so far

The late cut which keeps the bowler baffled

That pull shot which never fails to reach the boundary

The way he has overcome the criticism on his sweep shot

His lofted shot in the off side and on the mid on area

"To become a good player ,you need talent and To become great talent you need attitude like Kohli ", says Sunil Gavaskar






There aren't too many batsmen in the world of cricket today , who love chasing and burden of trying to overtake a big score.
Love you Virat Kohli. I wish your success continues.....

The Cricket chase & the Choking race

It was just another night when me, watching ICC Cricket T20 match with my elder brother, who is a die hard fan of Rahul Dravid then, and of MS Dhoni now.With India losing to the New Zealand on its league match two days ago, we were just two creatures who refused to exercise our lips to show even a fake smile, staring at 20 inch LED TV seeking for an entertainment. SouthAfrica has begun its innings which would define the best what T20 Cricket is all about ,I thought to myself and when I shouted like hell when ABD came to the crease, my bro said, " Here comes the choker".
"The choker? Go to hell. He is one of the best finishers I love after Dhoni", I said.
Thats how a typical conversation between me and my bro would be. You should not assume that he hates ABD either. Nah. Even I know that he loves him.
So, South African team has scored 230 in just 120 balls, which every cricket fan would have thought to be an impossible chase with Steyn and Rabada along their side.
But what happened on the rest of that night is a history.
The openers of England were playing like how Indian team would play if Bermuda came to the ground against us. Remember Steyn was beaten off 23 runs in his first over. Myself being restless to give high five to my brother for every brilliant knocks played by England players despite the fact that we love South African team. That's how every cricket fan would have felt or done unless it is an Indian cricket team. Yes , we Indians are very much like how Nagarjuna in the movie Ratchagan says, " Pechukku kooda India thoka koodathu da " (India should not lose even in words or during conversation). Root showed the route for England's victory, which is now recorded to be one of the highest run chases in T20 cricket.
South Africa , was once a choker? No always strives hard to prove to be the one.
And I switch off the TV at 11.40 pm after updating my status on fb, which I usually do, that many people hate (BTW, bitch please) with a high hope that Indian cricket team wins the match against Pakistan tomorrow at Eden Gardens.

My dear cricket fans, do not lose faith in our Captain cool MSD , at least I do not  :)
PS- It took me around 5 minutes to type this entire blogpost, but have been struggling to upload it for the past 1 hour. Wow, thanks to the technology!

நைலான் கயிறு- சுஜாதா

                                                    

நைலான் கயிறு [Nylon Kayiru] by சுஜாதா [Sujatha]
My rating: 5 of 5 stars


பழிக்குப்பழி சரியா தவறா? மன்னிக்கலாமா மன்னிக்கப்படாதா?
Come on, let us test our own morals by diving into page turning novel of Sujatha, 'நைலான் கயிறு'.
1965 இல் எழுதப்பட்ட இந்த நாவல் சுஜாதாவின் முதல் நாவலைப் போலவே இல்லை.A complete page turning crime novel. முதலில் பக்கங்களை திருப்பும் போது கொலை நடந்தவுடன் சுவாரஷ்யம் துவங்குகிறது. ஆங்காங்கே வந்து போகும் சுநந்தாவின் டைரி இன்னும் ஆர்வத்தைத் தூண்டுகிறது. இன்ஸ்பெக்டர் மாதவன் முதலில் வாசிப்பவர் கண்களுக்கு, Sherlock Holmes போல ஒளி அளிப்பதும், பின்னர் வக்கீல் கணேஷ் வந்து குட்டையைக் குழப்புவதுமாகக் கதை நகர்கிறது. கணேஷின் கோர்ட் வாதம் இஸ் சிம்ப்லி பிரில்லியண்ட் because of our Sherlock's nasty loop holes in rushing the hearing of the case to the court. பின்னர் வரும் Retire ஆக இருக்கும் அதிகாரி ராமநாதன் , நம்ம படையப்பா ரஜினி மாதிரி வயஷானாலும் Style illa but துப்பறியும் திறமை மாறாம வலம் வருவதைப் பார்க்க முடிகிறது. Yaar kolai seigiraan/seigiraal enru koorinaal swaarasiyam irukaadhu allava? ரயில் பயணம் தொடங்கும் போது படிக்க ஆரம்பித்தேன். சுமார் இரண்டு மணி நேரம் கழித்து பெருமூச்சு விட்டேன்.வேறு விதமாக சத்தம் கேட்டது. சற்று, சுற்றி முற்றி பார்த்தால் Compartment இல் அனைவரும் உறங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். நான் கேட்ட சத்தம் வேறு ஒன்றும் இல்லை, உறங்கிக் கொண்டிருந்த மனிதர்களின் குரட்டைகளின் சங்கமம் தான் அது.
P.S. Thank you Higgin Bothams for making my train journey awesome.

View all my reviews

Do not be a northerner or a southerner, Be an INDIAN

                                     When I think of racism, the recent incident that I could possibly recollect is what had happened on one night of my college life. It was a Saturday night when I left our hostel during a weekend for the movie with my friends. It was during that course of time I encountered the most heart breaking moment, which I myself feel down when I look over it . We set our journey to KG Theatre and the bus driver pushed the accelerator ambitiously. At the very next stop, the most sympathetic guy boarded on ,  who was opposite in color, same in sex , differed in the geographical location, a person of lower esteem, not so popular profession, not so rude when compared to the conductor, if one of those were the reasons for the conductor’s unappreciable racist behavior. The North Indian guy asked for the ticket with a Ten rupee note, for the nine rupees ticket and the conductor scolded in harsh words, as he knew that our innocent guy would not be able to understand what comes out of his mouth , for not providing the exact change with him. The conductor could have requested or insisted him politely for that, but he was rude enough to draw attention of everyone in the bus as we all knew what those words meant and what he was up to. On having looked at the incident, I could only guess that he was not contented of his rudeness. The guy was asked to pay for the small bag he was carrying . Before the guy could speak something, or even resist, the conductor kept his hands over our guy’s shoulder and began pushing forcefully enough to humiliate him in front of public. The guy, however at last tried to take money from his pocket telling something, which conductor without even understanding  a word of it , asked the guy to get out of the bus. Then, we got out of the bus hurriedly as it was getting late for the movie leaving behind the thought of what was the result of the argument between an innocent Indian and the racist conductor.

                                

                                      I could not get better sleep that night. That incident left me with the following thoughts. Why are people so rude? Why was the conductor so rude? Was he rude just because the innocent guy  is  a North Indian or Was it because he had had arguments with his wife the previous night? Didn’t he like the silence of that guy? Was he resembling someone he had always hated? All these provided me , however with the clear thought and the solution. Whatever might the reasons be for his harsh behavior. Here, don’t think that I am being stereotypical either in supporting a North Indian guy or hating a South Indian guy , after all we all are Indians by birth. One’s self feelings should not be a cause for disturbing or distracting from performing his duty . One must be humble with everyone especially with the ones who are inferior to them.(Sorry, I got to mention atleast here). Keep your cool under all circumstances. Looking down on others is the root cause for aggression, which inturn is the root cause for unknowingly making arch enemies and resulting  in terrorism. So, the root is the superiority complex. Kindly do come out of it. Treat everyone as your own brothers and sisters. The phrase, All Indians are my brothers and sisters should not just be a saying but you all should be the living examples of those proud lines .

                                     

                                                I might not be the guy to advice others. But as an Indian , observing these kind of people, I cannot certainly resist myself from suggesting my dear Indians a good path 

PS- My kind apologies for the poor vocabulary , i hope my dear Indians would not mind that :)
This post is delayed because of various reasons and it took till this Diwali to be published. 
Hapiieeee Diwali Friends :)

The Inspiring Wing from India

                           

The wings , this  phrase has  quite different meanings which changes with individual’s perspective. For a bird, those are the ones which characterize them as birds ; for non- vegetarians , an image of chicken wings available in their favorite dine-in would appear  instantly. But for me, in fact for most of the Indians in general, the wings with which a small boy of dreams , from Rameswaram  flew so high , that everyone would envy upon , by igniting his dreams,  only  would come into thoughts. As a matter of fact, the null set could perfectly be defined by the number of haters, this legend has secured in his lifetime.

Everyone dreams! Of course, dreams differ from one anothers’. But those  dreams are ruined half way through, or even the ones are there which are given full stop, at the very beginning. What is the reason? The discouragement and the discouraging people around us! Here forgive me for blaming parents, teachers and friends including. Our surroundings has a special or extra ordinary impact over our dreams. When you dream of something when your teacher is taking his/her class, he /she would certainly scold you and call you a day-dreamer. Your parents, when you dream of becoming something towards which  their pride is seeming to cease, they would probably try to point you in the direction, which is zig-zag to your dreams. Your friends , on the other hand, not all but few with extravagant enviousness would be a discouraging factor.

Being these, the cases or the causes behind the deprival of your dreams, the man, who is completely a stranger to you and everyone, strives hard to empower youth. And I am sorry he is no more , so you may try to rectify  my verbs for being in present form , but I firmly believe he is still around me and us. He believes in youth. The youth of the nation, are according to him, the pillars of India. What must youth do?

Youth  -  Not just a word to derive a synonym for, but a collection of  activeness, brilliance , burning fire of determination, inner potential, great dreams, India’s pride to be defined about! 

All youths are capable, but they must be capable of exhibiting their in-born talents. His life is an example to everyone who is trying  , trying and trying hard to achieve big in their lives. He is an eminent scientist by profession, a hard worker, a writer, an influential speaker, People’s President and above all a humble human being!He , not only just empowered youth of India, but he himself lived the way an Indian should be living! When great minds of our country are progressively being trained to work for  other countries, this simple human being expected not money, but only the empowered youths and a developed India as a result!

“Dreams are not what you see when you sleep, are which do not let you sleep” 

 And now that he is leaving us or has left us, all that I could recollect is seeing him giving us a speech at our college premises , which made my lips move maximum distance from each other. Those are the moments, I would love to cherish for my life time. One of my true inspirations! Love you Kalam sir. 

Dedicated to Dr.A.P.J.Abdul Kalam!

நானும் சிப்ஸும்

                            நானும் சிப்ஸும் 

                 

(நான் சுட்டிப் பையனாக இருந்தப்ப எடுத்த ஃபோடோ)

கதை மொக்கையாய் இருந்தால்  ஸாரீ . இது தான் என்னுடைய முதல் தமிழ் கதை. ஸாரீ கதை அல்ல உண்மையில் என் வாழ்வில் நடந்தவை .

      நம்ம வாழ்காயில நடக்குற எல்லாமே நமக்கு ஒரு பாடமா இருக்குமோ என்னவோ ? எல்லாமே இறைவனோட திருவிளையாடல் தான் . அப்பொழுது நான் ஐந்தாம் வகுப்பு படிச்சிட்டு இருந்திருப்பேன். அப்போ நடந்த ஒரு சின்ன விசயத்த , நான் உங்க கிட்ட இப்போ share  பண்ண போறேன். ஒரு நாள் அப்பா வெளியூர் போயிட்டு வீட்டுக்கு வந்தாரு. அட எல்லாரு வீட்டிலையும் வெளிய போனா ஏதாவது சாப்பிட வாங்கிட்டு வரது , நம்ம தமிழ்நாடு கலாசாரம் ஆச்சே. அதுவும் எங்க அப்பா கலாசாரத்த ரொம்ப மதிக்கிற type  வேற. கேட்கவா வேணும். எங்க அப்பா வரும் போது சிப்ஸ் பாகெட் வாங்கிட்டு வந்தாரு . எனக்கு அண்ணன் தம்பி யாரும் இல்லைன்னா பரவா இல்ல , அந்த சிப்ஸ் அ நானே சுட்டிறுப்பேன். ஆனால்  எங்க வீட்டில என் கூட பிறந்தது ரெண்டு பேரு. ஒரு அண்ணன். ஒரு தங்கை. அதனால நான் அவுங்களுக்கு குடுத்து தான் சாப்பிடணும்னு நீங்க நினைப்பீங்க. ஆனால் கதைல அங்க தான் சின்ன ட்விஸ்ட் வக்கிறாரு டைரெக்டரூ.

                 அப்பா சிப்ஸ் பாக்கெட் , எடுத்துட்டு வீட்டுக்குள்ள வந்தது  தான் தாமதம். வந்த அடுத்த நொடியே நான் அந்த சிப்ஸ் பாக்கெட் - ஐ எடுத்து விட்டேன். (Ussain Bolt தோற்று விடுவான் போலும் !). வீட்டில் அப்பாவும் அம்மாவும் "கண்ணா ஜீவா, அண்ணனுக்கும் தங்கைக்கும் கொடுத்து விட்டு  , நீ சாப்பிடு". ( நாம் குரங்கில் இருந்து வந்தவர்கள் தானே , பிறகு எப்படி கொடுத்து உண்ண த்தோணும்) . அப்பா அம்மா விடம் நான் " இல்ல அம்மா , அண்ணனுக்கும் தங்கைக்கும் பசிக்காது, அதனால் நானே full ah  சாப்பிட்டு விடுகிறேன். உடனே அம்மா " full ah சாப்பிட்டா வயிறு வெடிச்சிடும் டா  கண்ணா ".

                  உடனே எனக்குள் இருந்த genius " வயிறு என்ன தீபாவளி பட்டாசா அம்மா ? வெடிக்கும் னு சொல்றீங்களே " .  இந்த பேச்சு வார்த்தை உடன் சிப்ஸ் எனக்கு கிடைத்து விடுமா என்ன? என் அண்ணனுடனும் தங்கை உடனும் பெரிய சண்டை போட்டேன். முடிவு என்ன? நம்ம தமிழ் பட கத மாதிரி தான் , நம்ம hero  ஜீவா தான் ஜெயிச்சாறு . ம்ம்ம்ம். ஒரு நிமிஷம் , சொல்ல மறந்துட்டேனே , அந்த சிப்ஸ் சாதாரண சிப்ஸ் இல்லை நேன்தரம் பழம் சிப்ஸ். எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும் , அதனால் தான் சண்டையே. சிப்ஸ் தான் எனக்கு கெடச்சிடுத்தே  , அப்போறம் எதுக்கு அங்க இருக்கணும் , (Let us fly in sky ,  என்று நினைத்துவிட்டு) வீட்டின் மொட்டை மாடிக்கு சென்றேன் .

                                     நான் சிப்ஸ் ஒவ்வொன்றாய் தின்றேன் . நானும் சிப்ஸும். இது போன்ற காதல் கதையைக்கூறுவதில் டைரெக்டர் மணிரத்னம் கூட தோற்று விடுவார்.( சும்மா தமாஷ் பண்ணேன் . யாரும் கல்ல எடுத்து எறிய வேண்டாம்). நானும் சிப்ஸ் பாக்கெட் full ஆ சாப்பிடலாம் னு நெனச்சு தான் சாப்பிட ஆரம்பிச்சேன் . பாதி சாப்பிட்ட உடனே வயிறு நிரம்பி விட்டது. அப்பையாவ்வது என் அண்ணன் கிட்ட நான் கொடுத்திருக்கணும் . நமக்கு ரொம்ப ego ஆச்சே , முயற்சி செய்து நானே சாப்பிட்டேன். விளைவு என்னவா இருக்கும்? நீங்களே யோசிங்களேன் . வேற என்ன ? என்னோட வயிறு அண்டா size  க்கு  ஆயிடுச்சி . கொஞ்ச நேரத்துல எனக்கு வயிறு வலிக்க ஆரம்பிச்சிடுச்சு . அம்மா கிட்ட போய் "அம்மா வயிறு வலிக்குது மா ன்னு சொல்லி அழுதேன்". அதைக் கேட்ட என் அண்ணன் கேலி செய்தான். அம்மா என்னை coffee  கடைக்கு அழைத்துச் சென்று  எனக்கு சுக்கு coffee  வாங்கி கொடுத்தார்கள் . நானும் குடித்து விட்டு வீடு திரும்பியதும்  நன்றாக உறங்கி விட்டேன். காலைல எழுந்ததும் என் வயிற்றை " கும்பகர்னனைப் போல் இருக்குமோ என்ற பயத்துடன் பார்த்தேன் ". நல்ல வேலை,  நான் தனுஷ் போல சிலிம் ஆகத் தான் இருந்தேன் . (சரி சரி , புரிகிறது . கொஞ்சம் ஓவர் ஆ தான் இருக்கும். இருந்தாலும் உண்மையை சொல்ல வேண்டியது என் கடமை). எனக்கு வயிறு வலி சரியாகி விட்டது .

                குறிப்பு: என்னோட வயித்து வலிய  cafe day -ல இருக்குற எந்த coffe-யும் குணப்படுத்தவில்லை . சாதாரண பெட்டிக் கடைச் சுக்கு காபீ  தான்  எனது உடலை நலமாக்கியது )

                இதில் இருந்து நான் காற்று கொண்ட பாடம்: நாம் உண்ணும் உணவு நமக்கு பிடித்த உணவாய் இருந்தாலும், ஏன் அமிர்த்மாய் இருந்தாலும் அளவுக்கு அதிகமாக உட்கொண்டால் நஞ்சாக தான் மாறும் . என்னோட வாழ்க்கையில நடந்த இந்த மொக்கைக் கதையை கடைசி வரைப் படிச்ச நல்ல உள்ளங்களுக்கு நன்றி . அனைவருக்கும் தைப் பொங்கல் வாழ்த்துக்கள்! பொங்கலோ பொங்கல் !  

                பின்குறிப்பு: ( ஓவர் ஆ சாப்பிட்டா உடம்புக்கு ஆகாது) பொங்கல் ரொம்ப சாப்பிடாதீங்க அளவா சாப்பிடுங்க :P :)